Drogą ku temu stało się dla nas właściwe tradycyjnej kulturze wiejskiej, unikanie ścisłego podziału na wykonawców i odbiorców dzieła. Gramy zatem koncerty, które w gruncie rzeczy w naturalny sposób przeradzają się w spotkania śpiewacze. Za sprawą miniśpiewnika, każdy ma możliwość współudziału w pieśni, a brzmienie instrumentów i pulsy rytmów mogą tylko współudział ten ułatwić.

Te same melodie gramy też do tańca. Zapamiętane gdzieś z tyłu głowy nabożne i mądrościowe liryki nadają wtedy godności chodzonym polonezom, a znaczenia i treści tekstów, zdają się mieć większą moc w paradoksalnym kontekście wirującej zabawy tanecznej. Memento Mori Dance Club poszukuje ducha tradycyjnej kultury muzycznej, nie drogą rekonstrukcji etnomuzykologicznej, ale postępując ścieżką własnej ekspresji twórczej wynikającej z doświadczeń tworzących go muzyków od wielu lat przejmujących tradycje wiejskich twórców metodą bezpośredniego przekazu.